wyspiarskie państwo w Azji Południowo-Wschodniej. Najważniejsze wyspy to: Sumatra, Jawa, Borneo, Celebes i Nowa Gwinea (jej część), a najbardziej znane pod względem turystycznym: Bali, Flores, Lombok i Komodo. Wspaniała przyroda: imponujące wulkany, las deszczowy, "smoki z Komodo" i orangutany z Sumatry, ekscytująca kultura, unikatowe świątynie Borobudur i Prambanan, przepiękne plaże i rafy koralowe idealne do nurkowania i snorkellingu.  W Indonezji można znaleźć miejsca z doskonale rozwiniętą infrastrukturą turystyczną (np. Bali) i takie, gdzie ciągle kultywuje się pradawne zwyczaje, a dotarcie tam wymaga nie lada samozaparcia (np. interior Borneo czy Papui).

język urzędowyindonezyjski
język używanyindonezyjski i ponad 700 innych; w miejscach turystycznych angielski
ustrój polityczny republika
stolicaDżakarta
powierzchnia919 440 km² (15 na świecie)
liczba ludności237,424,363 (4 na świecie)
gęstość zaludnienia123.76/km2
religiamuzułmanie (87%), protestanci (6%), katolicy (4%), hinduiści (2%), buddyści i pozostali (1%)
PKB/mieszkańca3,464$ (109 na świecie)
walutarupia indonezyjska (IDR)
kod telefoniczny+62
strefa czasowaUTC +7 do +9
Wizy

Obowiązek uzyskania wiz turystycznych, służbowych, pobytowych oraz tranzytowych dotyczy wszystkich obywateli polskich, niezależnie od rodzaju paszportu. Obywatele polscy mogą otrzymywać wizy turystyczne (do 30 dni pobytu na terytorium Republiki Indonezji) przy wjeździe - w ściśle ustalonych punktach przekraczania granic na lotniskach i w portach morskich (tzw. visa upon arrival). Po przylocie do Indonezji wizy można otrzymywać odpłatnie (25 USD) na lotniskach w Medan, Pekanbaru, Padang, Dżakarcie (Soekarno-Hatta i Halim), Surabaya, Denpasar-Bali, Manado, Yogyakarta, Solo, Mataram-Lombok, Balikpapan, Makasar, Kupang. Wizę można uzyskać również w portach morskich: Batam, Tanjung Uban (Bintan), Belawan (Medan), Sibolga (Sumatra), Dumai, Teluk Bayar (Padang, Sumatra), Padang Bai (Bali), Jayapura (Papua), Bitung, Tanjung Balaikarimun, Tanjung Mas (Semarang), Tenau (Kupang), Pare Pare (Sulawesi), Bintang Pura (Tanjung Pinang), Soekarno-Hatta (Makassar, Sualwesi). Istnieje możliwość przedłużenia wizy on arrival o kolejne 30 dni w najbliższym urzędzie imigracyjnym, po złożeniu wniosku i uiszczeniu opłaty 25 USD. Nie ma możliwości otrzymania indonezyjskiej wizy na lądowej granicy między Timorem Wschodnim a Indonezją (Atambua). Przy wjeździe do Indonezji paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy. Ubiegający się o wizę wielokrotną musi w momencie złożenia aplikacji legitymować się paszportem ważnym minimum 18 miesięcy. Na żądanie władz imigracyjnych należy okazać bilet powrotny lub bilet na dalszą podróż (posiadanie biletu może być konieczne już w momencie składania wniosku o wizę w Wydziale Konsularnym Ambasady Indonezji w Warszawie). Przy wjeździe do Indonezji nie ma obowiązku wykazania się określoną kwotą pieniędzy bądź deklarowania jej na granicy. Składając wniosek o indonezyjską wizę, należy mieć przy sobie kartę kredytową lub zaświadczenie z banku potwierdzające posiadanie konta bankowego. W przeciwnym razie trzeba mieć gwarancję osoby zapraszającej, że zapewni ona środki utrzymania i opiekę. Podatek lotniskowy przy wyjeździe z Indonezji (nie ujęty w cenie biletu) wynosi w Indonezji 150 tys. IDR. Należy pamiętać, by mieć taką kwotę w miejscowej walucie.

 

Klimat (kiedy jechać)

Indonezja leży w strefie klimatu równikowego wilgotnego. Niektóre z wysp położone są w strefie klimatu podrównikowego wilgotnego. Wyróżnia się tu dwie pory roku: suchą (od kwietnia do października) i deszczową (od listopada do marca). Podział nie jest jednak jednoznaczny i identyczny na wszystkich wyspach. W Indonezji ciężko jest przewidzieć pogodę. Przez cały rok ( z wyjątkiem terenów górskich) jest gorąco i parno. Temperatura waha się od 28 do 35 stopni Celsjusza.

Najlepsza pora na wyjazd do Indonezji to wczesna bądź późna pora sucha, kiedy opady są mniejsze a temperatura odczuwalna - niższa. 

Przepisy prawne

Nie wolno wwozić, wywozić ani posiadać narkotyków - grożą za to surowe kary, łącznie z karą śmierci. Obowiązują ograniczenia i zakazy wywozu rzadkich gatunków lokalnej fauny i flory. 

Zdrowie

W Indonezji nie ma obowiązkowych szczepień. Do zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych należą: pasożyty układu trawiennego, dur brzuszny, biegunka,), żółtaczka typu A i B. Należy pamiętać, że woda w kranie nie jest zdatna do konsumpcji. Zalecane jest picie wody butelkowanej lub przegotowanej, unikanie w napojach kostek lodu oraz surowych i niedogotowanych potraw. U dzieci nadal poważny problem stanowi polio i odra. W większości prowincji istnieje zagrożenie wścieklizną u psów (szczególnie na Bali). Poza dużymi skupiskami ludzkimi występuje zagrożenie malarią (niskie ryzyko na Jawie i Bali) oraz w dużych miastach - gorączką krwotoczną denga (liczba zachorowań wzrasta szczególnie w okresie pory deszczowej od października do kwietnia, nie ma skutecznego środka zabezpieczającego przed zakażeniem). W przypadku podróży poza Jawę i Bali miejscowe władze zalecają profilaktyczne przyjmowanie lekarstw antymalarycznych oraz zwracanie uwagi na dobre zabezpieczenia przeciw komarom. Szczególną uwagę należy zwrócić na pojawianie się wśród drobiu i ludzi ognisk ptasiej grypy wywołanych szczepem wirusa grypy H5N1. Przed wyjazdem do Indonezji warto zaszczepić się przeciw zwykłej grypie, co znacznie skraca czas zdiagnozowania ptasiej grypy. Należy unikać kontaktu z drobiem i dzikimi ptakami, a także miejsc, gdzie może być obecny drób zakażony wirusem H5N1 takich jak targowiska, fermy, zakłady przetwórstwa drobiu. Wirus jest wrażliwy na wszytki rodzaje detergentów, jak i temperaturę powyżej 70 st. C. Należy szczególnie dbać o czystość rąk. Zagrożenie wirusem H1N1 nie stanowi dużego zagrożenia w Indonezji.

Opieka medyczna, zarówno państwowa, jak i prywatna, jest płatna. Poziom usług, zwłaszcza w szpitalach państwowych, jest niezadowalający; znacznie lepszy jest w klinikach prywatnych. Koszt wizyty lekarskiej wynosi przeciętnie od 20 do 50 USD (w nagłych i ciężkich przypadkach - do 200 USD); koszt jednej doby pobytu w szpitalu - od 15 USD w szpitalu państwowym (np. Szpital Wydziału Medycyny Uniwersytetu Indonezja Cipto Mangkusumo w Dżakarcie) do 250 USD w prywatnej klinice. Przeciętny koszt pobytu w szpitalu wynosi 150 USD dziennie, nie licząc opłat za usługi medyczne, badania laboratoryjne i lekarstwa. Niezbędne jest wykupienie kompleksowego ubezpieczenia od kosztów leczenia przed rozpoczęciem podróży do Indonezji.

Bezpieczeństwo

Przed podróżą należy zawsze wykonać kserokopię paszportu, biletów lotniczych i wiz. Zagrożenie przestępczością pospolitą w stolicy kraju nie jest zbyt duże. Gorzej wygląda sytuacja na prowincji (kradzieże i rozboje). Należy pamiętać o szczególnej ostrożności przy poruszaniu się autobusami i autokarami. Hazard jest zabroniony a turyści często padają ofiarami gangów (szczególnie na Bali), oferujących nielegalne zakłady. W prowincji Aceh wprowadzono pewne elementy prawa szariackiego (islamskiego) dlatego przed udaniem się do tej prowincji należy dokładnie sprawdzić obowiązujące regulacje. W kilku prowincjach (szczególnie na Sumatrze) notowano przypadki agresji o podłożu seksualnym skierowanej do kobiet (w tym również Polek). W miarę możliwości należy unikać samotnego podróżowania oraz unikać podróży w nocy.

Przy podróżowaniu do Papui Zachodniej nadal obowiązuje specjalne zezwolenie (surat jalan), które można uzyskać w kwaterze głównej policji w Dżakarcie lub regionalnych oddziałach policji w Manokwari, Nabire, Biak lub Jayapurze (Papua Zachodnia). Uzyskanie zezwolenia może potrwać kilka dni. Po przybyciu do prowincji należy zgłosić się na najbliższym posterunku policji. Przepisom tym nie podlegają dziennikarze, którzy uzyskali zezwolenie wydane przez MSZ Indonezji.

Po zamachu bombowym na Bali w 2002 r., w pobliżu hotelu Marriott w Dżakarcie w 2003 r. oraz kolejnym pod Ambasadą Australii w 2004 r. podjęto działania mające na celu zwiększenie bezpieczeństwa turystów zagranicznych przebywających w Indonezji. Mimo to wciąż istnieje poważne zagrożenie terroryzmem, na co wskazuje drugi atak na wyspie Bali w 2005 r. W lipcu 2009 r. ponownie doszło do zamachów w Dżakarcie w hotelach Marriott oraz Ritz-Carlton.

Indonezja leży w obszarze szczególnie narażonym na trzęsienia ziemi, które występują na całym obszarze kraju (rzadkie są tylko na Borneo i płd-zach. Celebesie). Zachodnie wybrzeża Sumatry i południowe wybrzeża Jawy były w ostatnich latach dotknięte tsunami, które spowodowały wiele ofiar. W porze deszczowej (listopad - kwiecień) zdarzają się gwałtowne powodzie oraz osunięcia ziemi.

Waluta i ceny

10,000.00 IDR = 1.11170 USD

 

Wymiany gotówki najkorzystniej dokonywać w kantorach zlokalizowanych w dużych centrach handlowych lub dobrych hotelach. Należy dokładnie przeliczyć kwotę wydaną przez kasjera walutowego. W Indonezji pewne trudności może przysporzyć wymiana dolarów amerykańskich gdyż większość kantorów akceptuje tylko banknoty nowe i niezniszczone.

Ceny różnią się w zależności od wyspy, np. tanio jest na wyspie Lombok czy Jawie, a drogo na Bali czy na wyspie Trawangan. W miejscach odludnych jest drożej, gdyż do wszystkiego trzeba doliczyć koszty transportu.

 

obiad w restauracji - tania jadłodajnia 1-2$, lepsza restauracja - 10$

koszt dzienny/osobę dla mało wymagających - 15-20$

koszt dzienny/osobę dla bardziej wymagających - 40$-50$

Noclegi

tani hotel - 9-20$ za pokój dwuosobowy

Transport tam/z powrotem

od ok.2500zł bilet powrotny - najtaniej do Londynu tanimi liniami i stamtąd AirAsia do Kuala Lumpur i stamtąd połączenia do Indonezji (AirAsia); można też Aerosvift do Bangkoku i potem z stamtąd AirAsia po Indonezji (2500-5000zł); można też Warszawa - Monachium - Singapur - Denpasar (Bali)- Lufthansa i AirAsia (od 2600zł).

Transport na miejscu

promy i samoloty lokalne - transport pomiędzy wyspami.

Samochód. Samochód można wypożyczyć w prywatnych wypożyczalniach na dowolny okres; orientacyjna cena wynosi ok. 30-40 USD dziennie. Zdecydowanie bezpieczniejsze jest korzystanie z samochodu z wynajętym miejscowym kierowcą. Szlaki komunikacyjne są bardzo zatłoczone i niebezpieczne. Ruch na drogach jest chaotyczny, czasami wręcz niebezpieczny (kierowcy nie przestrzegają zasad ruchu drogowego). Obowiązuje ruch lewostronny. Międzynarodowe prawo jazdy jest w Indonezji uznawane.

Autobus. Różny standard, w zależności od miejsca i przewoźnika; poza Jawą i Bali drogi są złej jakości.

Pociągi. Istnieją na Jawie i Sumatrze;

Minibus. Najbardziej popularny środek transportu miejskiego i pomiędzy mniejszymi miejscowościami.

Riksze. Popularny środek transportu w wielu miastach.

Taksówki. Należy zwrócić uwagę, czy taksówkarz włączył taksometr i w żadnym razie nie wolno godzić się na przejazd na podstawie tzw. umowy.

Warto wiedzieć

Z uwagi na dominujący w Indonezji islam, oprócz takich wysp jak Bali, Sulawesi Północne (d. Celebes), Papua Zachodnia i Małe Wyspy Sundajskie, niewskazane jest noszenie skąpych ubrań w dużych skupiskach miejskich, a szczególnie podczas zwiedzania świątyń i miejsc kultu. Wchodząc do meczetów, należy pamiętać o zdejmowaniu butów, natomiast kobiety powinny okryć głowy chustą. Na wyspie Bali podczas zwiedzania świątyń buddyjskich i hinduistycznych należy nałożyć sarong; udostępniany jest na miejscu, najczęściej bezpłatnie.

Kuchnia

Kuchnia indonezyjska stanowi połączenie wpływów arabskich, indyjskich, europejskich i chińskich. Każda z wysp ma swoją własną, odrębną sztukę kulinarną, będącą wynikiem tradycji, religii, warunków glebowych i klimatu. Przykładowo na wyspie Bali kuchnia jest ostra i obfitująca w przyprawy, a na Jawie z kolei jada się dania łagodne i słodkie.

Podstawą kuchni indonezyjskiej jest mięso, ryby, ryż i owoce morza. Typowym daniem jest ryż podawany z paroma rodzajami mięsa lub rybami (bami goreng, nasi goreng). Taką potrawę podaje się z różnymi sosami (najsłynniejszy jest pikantny sambale - na bazie papryczek chilli), z warzywami oraz z dodatkiem łagodniejszych przypraw ziołowych.

Do przyrządzenia niektórych dań, zamiast ryżu, stosuje się makaron np. mie goreng.

Gado gado  to warzywa gotowane na parze z ostrym sosem.

W indonezyjskiej kuchni stosuje się smażone orzeszki ziemne, pastę krewetkową i kokosy. 

Ponieważ większość ludności Indonezji to muzułmanie, to niezbyt popularny jest tu alkohol, najczęściej pije się wodę i soki. Można skosztować brem (wino ryżowe), tuak (bimber palmowy) albo tutejsze piwo Bintang.

Miasta i zabytki

Dżakarta - port Sunda Kelapa; stara dzielnica holenderska; panorama miasta ze szczytu pomnika Monas. 

Yogyakarta – kulturalna stolica Jawy; miasto zabytkowych świątyń, pałaców, batików (technika malarska), koncertów gamelanu (rodzaj indonezyjskiego zespołu muzyki tradycyjnej) i przedstawień teatru cieni; najważniejszy zabytek to pałac sułtański Kraton z XVIII w.; ptasi bazar. 

Borobudur - buddyjska świątynia na Jawie, na obszarze porośniętej dżunglą równiny Kedu; jest jednym z największych obiektów kultu buddyzmu na świecie (UNESCO). 

Prambanan (18 km od miasta Yogyakarta) - hinduistyczny zespół świątynny położony w Indonezji na wyspie Jawa (UNESCO).

Bali - świątynia Tanah Lot; przepiękne pola ryżowe; poranne ofiary dla duchów na progu domów, restauracji i sklepów; Ubud - ośrodek kultury i sztuki (malarstwo, rzeźba, świątynie), małpi lasek;  przedstawienie Legong lub Barong Dance.

Siberut - (wyspa 120km od Sumatry), gdzie w dżungli żyje ciekawe plemię Mentawajów.

wioski Bataków (byłych Kanibali) na Sumatrze

Celebes (Sulawesi) - ceremonie pogrzebowe w Tana Toraja - dla ludzi o mocnych nerwach, potrafiących znieść widok zarzynania ogromnej ilości zwierząt ofiarnych; charakterystyczne domy.

Flores - stare wioski tubylcze np. wioska Yap parę kilometrów od Moni w pobliżu Kelimutu albo skanseny.

Borneo: Banjarmassin: kopalnie diamentów; w głębi lądu ciągle jeszcze praktykuje się animistyczne obrzędy.  

Papua - do niedawna praktykowano tu jeszcze kanibalizm; Papuasi nadal chodzą skąpo ubrani i przyozdabiają swoje ciała malowidłami.

Przyroda

Wulkan Bromo na Jawie - wspaniały widok (można wejść na szczyt)

Rezerwat orangutanów na Sumatrze

Jezioro Toba na Sumatrze - niezwykłe jezioro otoczone górami; największe jezioro pd-wschodniej Azji; jego głębokość dochodzi do 450m.

Komodo i Rinca - warany, zwane "smokami z Komodo"

Borneo, Sumatra (UNESCO)- las deszczowy

Park Narodowy Ujung Kulon (Jawa) - chroni nizinne lasy tropikalne - występują tu zagrożone wyginięciem Nosorożce Jawajskie, poza tym Banteng, Gibon Srebrzysty, Lutung Jawajski, Makak Jawajski, Lampart, Kanczyl Jawajski i Sambar Jawajski oraz wiele gatunków gadów, płazów i ptaków  (park wpisany na listę UNESCO).

Park Narodowy Lorenz w prowincji Papua (UNESCO) - jest największym obszarem chronionym w Azji Południowo – Wschodniej i jednym z niewielu miejsc na świecie, gdzie w tropikalnym środowisku można podziwiać ośnieżone góry; stanowiska kopalne, świadczące o ewolucji życia w Nowej Gwinei i wiele rzadkich zwierząt jak np. kuskus. 

Wypoczynek i rozrywka

plaże - Bali, Gili, Lombok, Mentawai (wyspy w okolicach Sumatry Zachodniej), Moluki

nurkowanie i snorkelling - Gili, Bunaken (Sulawesi), Derawan (wyspa niedaleko Borneo), północny Celebes, Trawangan 

surfing - Bali, Gili

Oglądanie delfinów np. Bunaken

trekking - Genung Bromo (Jawa); Góra Merapi w okolicach Yogyakarty (Jawa); Góra Ijen w prowincji Bondowoso na Jawie – wulkan będący jednocześnie kopalnią siarki; Sumatra: rejon Bukittinggi (piękna dolina Harau, jezioro Maninjau, wejście na wulkan Marapi) czy Gunung Leuser; trekking w dżungli (np. na Sumatrze z Bukit Lawang);

rafting - Bali, Tangkahan (północna Sumatra)

wycieczki na słoniach przez dżunglę-  Tangkahan